جان آدمی برتر از عقل و احساس اوست و آن گرهگاهی ست که عقل و احساس با هم می آمیزند و به مرتبه ای والاتر برکشیده می شوند. و در آن مرتبه است که " جانِ بیدار " پدیدار می شود که با جهان از در سخن درمی آید که مشکل او نه چیزهای گذرای جهان و روزمرّگیِ زندگی بلکه مسئله یِ جاودانگی و بی کرانگی ست؛ رازِ هستی ست.

گاهی چنان به خوبی گرایش دارد که از ملائک هم بلند مرتبه تر ... گاهی چنان بدی هایش بروز میشود که از حیوان هم پست تر ... لحظه ای تا ملکوت و لحظه ای تا انتهای ظلمت... تفاوت از کجا تا بکجا؟ ==============